Η Día de Muertos του Μεξικού είναι μια από εκείνες τις γιορτές που το διαδίκτυο μπορεί να αγαπήσει λίγο παραπάνω. Προσθέστε πορτοκαλί cempasúchil, ένα πολύχρωμο νεκροκεφαλή, μερικά κεριά και ένα Catrina, και ο αλγόριθμος αρχίζει να χτυπάει το πόδι του επειδή μυρίζει περιεχόμενο. Το Pinterest ανοίγει μια άλλη καρτέλα, Coco αρχίζει να παίζει κάπου στο βάθος, και ξαφνικά μας φαίνεται επικίνδυνα εύκολο να πιστεύουμε ότι έχουμε καταλάβει το Μεξικό.
Δεν το έχουμε κάνει. Αλλά είναι ένα πολύ καλό σημείο για να ξεκινήσουμε.
Το πραγματικό Μεξικό είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από εκείνη την τέλεια φωτισμένη καρτ ποστάλ. Δεν υπάρχει μία μόνο «Ημέρα των Νεκρών» που να γιορτάζεται από την περιοχή Yucatán μέχρι τη Σονόρα σύμφωνα με ένα μόνο σενάριο. Υπάρχουν οικογένειες, πόλεις, κοινότητες ιθαγενών, αστικές εορταστικές εκδηλώσεις, καθολικά στρώματα, τοπικά ημερολόγια, τουριστικές εκδηλώσεις, δημόσιες εκδηλώσεις ofrendas και σύγχρονο Halloween — κόσμοι που μερικές φορές συναντώνται, επικαλύπτονται και δανείζονται εικόνες ο ένας από τον άλλον, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Αυτό το άρθρο είναι ένα πύλη προς τους πολλούς τρόπους του Μεξικού για να θυμόμαστε τους νεκρούςΔεν πρόκειται να στριμώξουμε μια ολόκληρη χώρα σε ένα μόνο κρανίο, εν μέρει επειδή δεν θα χωράει και εν μέρει επειδή ο παππούς Τραλάλα θα υπέβαλε μια τρισέλιδη μεθοδολογική αντίρρηση.
💬 Παππούς Τραλάλα: «Πέντε φωτογραφίες από το Pinterest δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα.»
Δυστυχώς, έχει πάλι δίκιο.
Θα ρωτήσουμε τι είναι στην πραγματικότητα το Día de Muertos, όταν γιορτάζεται, γιατί δεν είναι μεξικανικό Halloween, τι μπορούν να σημαίνουν τα ofrendas, τα λουλούδια, το φαγητό και οι φωτογραφίες, και γιατί η περιφερειακή ποικιλομορφία δεν είναι υποσημείωση αλλά η μισή ιστορία..
Μετά θα συνεχίσουμε. Στα λουλούδια. Στο ψωμί. Στα νεκροταφεία. Στις χειροτεχνίες. Στις μεμονωμένες περιοχές. Και στις χάντρες, προφανώς, επειδή αυτό εξακολουθεί να είναι BeadCulture και μια χάντρα θα βρει τον δρόμο της στην ιστορία ακόμα κι αν χρειαστεί να σέρνεται μέσα από έναν αεραγωγό.
Τι σημαίνει στην πραγματικότητα το Día de Muertos;
Το Día de Muertos είναι ένας γενικός όρος που περιλαμβάνει τους μεξικανικούς τρόπους μνήμης προσώπων που έχουν πεθάνει, με επίκεντρο κυρίως τις αρχές Νοεμβρίου. Σε πολλές οικογένειες και κοινότητες, οι άνθρωποι ετοιμάζουν τα σπιτικά ofrendas, επισκέπτονται νεκροταφεία, ανάβουν κεριά, φέρνουν λουλούδια, φαγητό ή προσωπικά αντικείμενα και θυμούνται συγκεκριμένα πρόσωπα που έχουν φύγει από τη ζωή.
Και μια ήσυχη λέξη έχει σημασία εδώ:
ιδιαίτερος.
Ούτε μια αφηρημένη κατηγορία που ονομάζεται «νεκροί». Ούτε ένας ανώνυμος στρατός φαντασμάτων έστειλε ομαδική πρόσκληση για το πρώτο Σαββατοκύριακο του Νοεμβρίου.
Ένα συγκεκριμένο άτομο.
Η φωτογραφία μιας γιαγιάς. Ένα φαγητό που κάποιος αγαπούσε. Το ποτό που πάντα παράγγελνε. Ένα αντικείμενο που τους φέρνει στο μυαλό. Κάτι που επαναφέρει ένα άτομο στην οικογενειακή μνήμη όχι ως σύμβολο, αλλά ως προσωπικότητα.
Γι’ αυτό το λόγο ένα ofrenda δεν είναι ένα τρομακτικό σκηνικό. Είναι ένα χώρος μνήμης.
💬 Άλμα Σορέλ: «Κάποια αντικείμενα δεν χρειάζεται να εξηγήσουν μια ολόκληρη ζωή. Αρκεί να φέρουν έναν άνθρωπο πίσω στο δωμάτιο για μια στιγμή.»
Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο θα είμαστε προσεκτικοί κάθε φορά που το διαδίκτυο αρχίζει να μεταφράζει ένα αντικείμενο ως «αυτό ΠΑΝΤΑ σημαίνει…»
Η ανθρώπινη μνήμη δεν χωράει απόλυτα σε ένα υπολογιστικό φύλλο. Το Excel απλώς θα πρέπει να ανταπεξέλθει.
Από το 2008, το UNESCO έχει συμπεριλάβει την ιθαγενή γιορτή αφιερωμένη στους νεκρούς στο Μεξικό στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει μία σωστή εκδοχή της γιορτής UNESCO που αναπαράγει υπάκουα κάθε νοικοκυριό από την Τιχουάνα μέχρι τη Μέριδα.
Το UNESCO συνεργάζεται με συγκεκριμένες παραδόσεις και κοινότητες.
Το Μεξικό δεν είναι ένα φωτοτυπικό μηχάνημα πολιτισμού.
Πότε γιορτάζεται το Día de Muertos;
Αν ο Día de Muertos καθόταν υπάκουα μέσα σε ένα ημερολόγιο, θα είχε δύο κουτιά: 1 και 2 ΝοεμβρίουΤο πρώτο συχνά συνδέεται με αποβιώσαντα παιδιά, το δεύτερο με αποβιώσαντες ενήλικες. Κλείστε το ημερολόγιο. Τέλος.
Εκτός του ότι το Μεξικό μόλις άνοιξε ξανά το ημερολόγιο.
Σε διαφορετικά μέρη, οι προετοιμασίες μπορεί να ξεκινούν νωρίτερα, ορισμένες παραδόσεις διακρίνουν αρκετές στιγμές για την άφιξη των νεκρών, και η νύχτα, μια επίσκεψη στο νεκροταφείο, μια επίσκεψη στο σπίτι ή μια οικογενειακή συγκέντρωση μπορεί να έχουν διαφορετικό ρόλο. Το Día de Muertos δεν είναι ένα τρένο που φτάνει στον ίδιο σταθμό σε όλη τη χώρα στις 12:01 π.μ. την 1η Νοεμβρίου, ενώ ο ελεγκτής ανακοινώνει: «Επιβάτες, παρακαλώ αποβιβαστείτε με τη σειρά παιδιά, ενήλικες, πρόγονοι».
💬 Λόλα Τραλάλα: «Και στο τρίτο, είναι τα φαντάσματα νομικά υποχρεωμένα να εγκαταλείψουν το χώρο; Ζητώντας έναν φίλο.»
Ναι λοιπόν: 1 και 2 Νοεμβρίου είναι οι κύριες ημερομηνίες, και είναι χρήσιμο να τα γνωρίζετε. Αλλά δεν αποτελούν ένα καθολικό χρονοδιάγραμμα για όλο το Μεξικό. Και ειλικρινά, αυτό είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από ένα τακτοποιημένο infographic με δύο πλαίσια.
Το Día de Muertos δεν είναι μεξικανικό Halloween
Αυτή ίσως είναι η πιο σημαντική πρόταση σε ολόκληρο το άρθρο:
Το Día de Muertos δεν είναι η μεξικανική εκδοχή του Halloween.
Ναι, και οι δύο κόσμοι μπορούν πλέον να στέκονται στο ίδιο εμπορικό κέντρο. Τα παιδιά μπορούν να βλέπουν κολοκύθες και καλαβέρες, και ο ίδιος λογαριασμός Instagram μπορεί να δείχνει μια στολή στις 31 Οκτωβρίου και μια οικογένεια δύο μέρες αργότερα. Η σύγχρονη ζωή μπορεί να περιέχει περισσότερα από ένα πράγματα ταυτόχρονα. Σοκαριστικό, το ξέρουμε.
Το Halloween και το Día de Muertos έχουν διαφορετικές ιστορικές ρίζες, λειτουργίες και σημασίες. Το σύγχρονο Halloween είναι ορατό στο Μεξικό κυρίως ως ένα αστικό, σχολικό, εμπορικό και ποπ-πολιτισμικό επίπεδο: κοστούμια, πάρτι, βιτρίνες καταστημάτων, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κολοκύθες και οτιδήποτε άλλο χωράει σε ένα καλάθι αγορών. Το Día de Muertos, αντίθετα, συνδέεται με τη μνήμη των νεκρών, την οικογενειακή μνήμη, τις επισκέψεις στο νεκροταφείο και το ofrendas.
Και ένα άτομο μπορεί κάλλιστα να συμμετάσχει και στα δύο.
Η συνύπαρξη δεν είναι ταυτότητα.
💬 Μπάμπτσα: «Ψήνω χριστουγεννιάτικο ψωμί και παρακολουθώ επίσης αστυνομικά δράματα. Αυτό δεν έχει ακόμη δημιουργήσει μια παραδοσιακή τσέχικη χριστουγεννιάτικη δολοφονία.»
Η ίδια προσοχή βοηθάει και με Καλαβερίτα γύρους. Τα παιδιά μπορεί να βγαίνουν έξω για γλυκά ή μικρά δώρα, αλλά η σημασία και η μορφή ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή. Μία φωτογραφία ενός παιδιού με μια πλαστική κολοκύθα δεν αποτελεί απόδειξη ότι «το Μεξικό εγκατέλειψε τις παραδόσεις του και αμερικανοποιήθηκε». Ακριβώς όπως ένα ofrenda με τέλεια παραδοσιακή εμφάνιση δεν αποδεικνύει ότι όλο το Μεξικό αγνοεί το Χάλογουιν.
Το διαδίκτυο λατρεύει να βγάζει πολιτισμικά συμπεράσματα από μία μόνο φωτογραφία. Το BeadCulture προτιμά μια δεύτερη φωτογραφία. Και μια τρίτη. Και μια πηγή.
Ο παππούς Τραλάλα επιμένει για ένα τέταρτο.
ofrenda: ένας βωμός που σας λέει για ένα άτομο
Το ofrenda είναι ένα από τα πιο ορατά μέρη του Día de Muertos — και ένα από τα πράγματα που το διαδίκτυο προτιμά να μετατρέπει σε λίστα αγορών. 7 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΘΕ ΦΙΛΟΣ! Το νούμερο τέσσερα θα σας εκπλήξει.
Στην πραγματικότητα, εξαρτάται από την οικογένεια, την περιοχή, την τοπική παράδοση, τα διαθέσιμα υλικά και το άτομο στο οποίο είναι αφιερωμένο το ofrenda. Μπορεί να περιλαμβάνει φωτογραφίες του αποθανόντος, κεριά, νερό, λουλούδια, φαγητό, ποτά, φρούτα, ψωμί, αλάτι, θυμίαμα ή copal, και προσωπικά αντικείμενα.
Ορισμένα στοιχεία επανεμφανίζονται στις παραδοσιακές εξηγήσεις. Αλλά το νόημα δεν είναι ένας αυτόματος πωλητής συμβολισμού όπου εισάγετε ένα κερί και λαμβάνετε μια καθολική ερμηνεία. Το ίδιο αντικείμενο μπορεί να έχει θρησκευτική ή τελετουργική σημασία σε ένα νοικοκυριό και να είναι πρωτίστως προσωπικό σε ένα άλλο.
Λοιπόν, μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση από «Τι ταιριάζει σε ένα ofrenda;» είναι: «Για ποιον είναι αυτό το ofrenda — και γιατί υπάρχει αυτό το συγκεκριμένο πράγμα σε αυτό;» Ξαφνικά δεν κοιτάμε τη διακόσμηση. Κοιτάμε την ιστορία κάποιου.
💬 Όρλα Κρεν: «Ένα αντικείμενο χωρίς προέλευση είναι διακόσμηση. Ένα αντικείμενο με ιστορία είναι ένα ίχνος.»
Και αυτά ακριβώς είναι τα ίχνη που θα ακολουθήσουμε.
cempasúchil: το λουλούδι που αναγνωρίζει αμέσως το διαδίκτυο
Τα πορτοκαλί και κίτρινα λουλούδια cempasúchil είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες εικόνες της εποχής των Día de Muertos. Ένα λαμπερό μονοπάτι από πέταλα είναι συχνά αρκετό για να σηματοδοτήσει πού κατευθύνεται η οπτική γλώσσα. Αλλά το ίδιο το λουλούδι είναι πιο ενδιαφέρον από το προφίλ του στο Instagram.
Πολλές σύγχρονες εξηγήσεις περιγράφουν το έντονο χρώμα και το άρωμά του ως μονοπάτι ή οδηγό για τις ψυχές. Με τέτοιους ισχυρισμούς, όμως, θέλουμε να μάθουμε… ποιος το λέει, πού και σε ποιο πλαίσιοΜια πρόταση που αντιγράφεται σε τριακόσια ιστολόγια δεν γίνεται εθνογραφία απλώς και μόνο επειδή έχει ταξιδέψει πολύ.
💬 Παππούς Τραλάλα: «Η επανάληψη ενός ισχυρισμού δεν δημιουργεί μια νέα πηγή.»
Ο παππούς είναι πολύ σε φόρμα σήμερα.
Πίσω από το cempasúchil υπάρχουν πολλά περισσότερα: καλλιεργητές, χωράφια, εποχιακές αγορές, βοτανικά είδη, τοπική παραγωγή, τιμές, κομμένα άνθη, φυτώρια και οικογενειακές προετοιμασίες. Το cempasúchil δεν είναι πορτοκαλί κομφετί. Είναι ένα ζωντανό φυτό, ένα υλικό, εργασία, εμπόριο και ένα σύμβολο.
💬 ΜπιΜπι Παμπέλισκα: «ΤΕΛΙΚΑ κάποιος θυμήθηκε ότι πριν χρησιμοποιηθεί ένα λουλούδι, υπήρχε ως φυτό.»
Η BiBi έχει ήδη φέρει το φυτολόγιο της.
copal, κεριά και το άρωμα της μνήμης
Οι φωτογραφίες έχουν ένα σημαντικό πρόβλημα: δεν μυρίζουν. Το Día de Muertos φωτογραφίζεται τόσο έντονα που είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς τον μισό αισθητηριακό κόσμο της περίστασης.
copal. Κερί. Λουλούδια. Ψωμί. Φρούτα. Μαγειρεμένο φαγητό. Πιο δροσερός νυχτερινός αέρας στο νεκροταφείο. Καπνός. Ξαφνικά δεν βρισκόμαστε μέσα σε μια γκαλερί εικόνων. Βρισκόμαστε σε ένα μέρος.
Το copal είναι επίσης ένα καλό παράδειγμα του γιατί μια γνωστή λέξη αξίζει μια πιο προσεκτική ματιά. Η ετικέτα copal μπορεί να αναφέρεται σε διαφορετικές ρητίνες από διαφορετικά φυτά. Η βοτανική και η προέλευση δεν αποτελούν επομένως ένα βαρετό παράρτημα για άτομα που χάλασαν το πάρτι φέρνοντας ένα ερμπαρίουμ. Είναι μέρος της ιστορίας.
💬 Σίμπι Σίμπι: «Αν το καίμε, το φοράμε, το τρώμε ή το αγοράζουμε σε μεγάλες ποσότητες, είναι δίκαιο να αναρωτηθούμε από πού προήλθε.»
Αυτό θα γίνει ένα σημαντικό μονοπάτι αργότερα, όταν φτάσουμε στα υλικά και την οικολογία της εποχής.
pan de muerto: ένα όνομα, πολλά ψωμιά
Κάτι άλλο που το παγκόσμιο διαδίκτυο αρέσκεται να τακτοποιεί με μία φωτογραφία: pan de muerto. Ένα στρογγυλό καρβέλι. Ζάχαρη. «Κόκαλα» ζύμης από πάνω. Τέλος παρουσίασης.
Εκτός, όχι.
Σε όλο το Μεξικό υπάρχουν περιφερειακές εκδοχές που διαφέρουν σε σχήμα, διακόσμηση, γεύση και τοπική παράδοση. Σε ορισμένα μέρη θα βρείτε το πλέον παγκοσμίως γνωστό στρογγυλό σχήμα. Αλλού τα ψωμιά μπορεί να μοιάζουν με ανθρώπινες ή ζωικές φιγούρες ή να έχουν εντελώς διαφορετική εμφάνιση.
Έτσι, αν ποτέ εμφανιστεί ένα άρθρο με τίτλο «Η Μία Αληθινή Συνταγή για Αυθεντικό Pan de Muerto»…
💬 Μπάμπτσα: «…στείλτε το πρώτα στον παππού. Τουλάχιστον θα έχει κάτι να κάνει όλο το απόγευμα.»
Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι το φαγητό που τοποθετείται σε ένα ofrenda όχι επειδή το συνέστησε ένα άρθρο με τίτλο «Παραδοσιακά μεξικάνικα τρόφιμα που χρειάζεστε», αλλά επειδή κάποιος το λάτρεψε. Αυτό αλλάζει τα πάντα.
Ένα ofrenda δεν είναι ένας κατάλογος εθνικής κουζίνας. Μπορεί να περιέχει κάτι εντελώς συνηθισμένο που σημαίνει ένα συγκεκριμένο άτομο σε μια συγκεκριμένη οικογένεια. Η μνήμη δεν παραγγέλνει από ένα μενού SEO.
papel picado, cartonería και όλα όσα κάποιος έπρεπε πραγματικά να φτιάξει
Το Día de Muertos είναι επίσης μια τεράστια ιστορία χέρια και υλικά. Χαρτί. Χαρτόνι. Υφάσματα. Κεραμικά. Λουλούδια. Χρώμα. Ξύλο. Και ναι — σε ορισμένα σημεία, χάντρες. Τώρα είμαστε σπίτι.
Τα papel picado, οι χαρτοπωλεία, τα cartonería, τα κεραμικά αντικείμενα και άλλα διακοσμητικά στοιχεία μπορούν να εμφανιστούν τόσο σε οικιακές όσο και σε δημόσιες μορφές των διακοπών. Αλλά προσέξτε την αγαπημένη μας διαδικτυακή εξίσωση: πολύχρωμο + μεξικάνικο = παραδοσιακό. Οχι.
💬 Ρόξι Ράιοτ: «Άρα ένας σκελετός από νέον πλαστικό από το Temu δεν είναι αυτόματα λαϊκή τέχνη;»
Με κάθε χειροτεχνία θα ρωτάμε: Ποιος το φτιάχνει; Πού; Με ποια τεχνική; Από ποιο υλικό; Για ποιον; Και ποια τεκμηριωμένη σύνδεση έχει στην πραγματικότητα με το Día de Muertos; Εδώ ακριβώς θέλει να εμβαθύνει το BeadCulture σε περισσότερα από ένα συνηθισμένο άρθρο για τον εποχιακό τρόπο ζωής.
Όχι «αγοράστε πέντε πολύχρωμα διακοσμητικά». Αντίθετα: ακολουθήστε τα χέρια, το υλικό και το ταξίδι του αντικειμένου.
💬 Σούστανα Μπλούντνα: «ΤΕΛΙΚΑ, το ταξίδι του αντικειμένου. Άρχισα να πιστεύω ότι κανείς δεν θα με καλούσε.»
Εύκολα. Η στιγμή σου έρχεται. Και θα αργήσει πολύ.
Το Μεξικό δεν είναι μία περιοχή: ένας μικρός χάρτης τεράστιων διαφορών
Αν ένας χάρτης σας έχει μείνει στο μυαλό μετά από αυτό το άρθρο, ας είναι αυτός: Το Michoacán δεν είναι Yucatán. Το Huasteca δεν είναι Oaxaca. Το Pomuch δεν είναι Mexico City. Και το Janitzio δεν είναι όλο το Μεξικό.
Αυτό ακούγεται προφανές. Ωστόσο, το διαδίκτυο μερικές φορές αντιμετωπίζει το Μεξικό σαν να μπορούσαν όλες οι φωτογραφίες από εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα να συγκεντρωθούν σε ένα άλμπουμ με τίτλο TRADITIONAL DAY OF THE DEAD.
Δεν μπορούν. Και οι περιφερειακές διαφορές είναι ακριβώς εκεί που το θέμα ανοίγεται σαν ακορντεόν.
Michoacán και Noche de Muertos
Το Michoacán —ειδικά ορισμένες περιοχές που συνδέονται με τις κοινότητες Purépecha— ανήκει στις πιο γνωστές εικόνες μεξικανικής μνήμης των νεκρών. Ίσως και πάρα πολύ γνωστές.
Μόλις ένα συγκεκριμένο μέρος γίνει παγκόσμιο σύμβολο, συμβαίνει ένα πολύ εύκολο κόλπο: η εικόνα του αρχίζει να αντιπροσωπεύει ολόκληρη τη χώρα. Έπειτα, αρκούν τρεις βιβλιοθήκες φωτογραφιών και ξαφνικά έχουμε «πώς γιορτάζουν οι Μεξικανοί το Día de Muertos».
Εμείς όχι. Έχουμε τρεις βιβλιοθήκες φωτογραφιών.
Επομένως, η τουριστική δημοτικότητα τοποθεσιών όπως το Janitzio αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Θέλουμε να ακολουθήσουμε το τοπικό νόημα και τις φωνές της κοινότητας, όχι να τις μετατρέψουμε σε πολύχρωμα τοπία.
Yucatán και Hanal Pixán
Στο Yucatán και τις γύρω περιοχές μπαίνουμε στον κόσμο του Hanal Pixán, ένα πλαίσιο των Μάγια για τη μνήμη των νεκρών με τα δικά του ονόματα, φαγητά, ημερολόγιο και τοπική λογική.
Εδώ ακριβώς είναι που σταματά να λειτουργεί η βολική φόρμουλα «Είναι βασικά Día de Muertos, απλώς η εκδοχή Yucatán». Επειδή αυτή η πρόταση έχει ήδη πετάξει το μισό ενδιαφέρον κομμάτι έξω από το παράθυρο.
Θα διαβάσουμε το Hanal Pixán μέσω τοπικών πηγών και πηγών των Μάγια ως ένα πολιτιστικό πλαίσιο από μόνο του και όχι ως περιφερειακό δείγμα μιας πανεθνικής μεξικανικής παράδοσης.
💬 Lexa Byte: «Απορρίφθηκε το δέρμα. Διαφορετικό σύστημα.»
Ευχαριστώ, Λέξα. Παραδόξως χρήσιμο.
Huasteca και Xantolo
Ένας άλλος δικός του κόσμος είναι Xantolo στην περιοχή Huasteca. Εδώ μπορεί να συναντήσουμε μάσκες, μουσική, χορό, κοινοτικές γιορτές και άλλα στοιχεία στα οποία συναντώνται τοπικά, ιθαγενή και καθολικά στρώματα.
Και ας βάλουμε, παρακαλώ, τη φράση «Μεξικάνικο τρομακτικό σόου» στο συρτάρι όπου ήδη φυλάμε «μυστικιστικές τελετουργίες των ιθαγενών», «αρχαία προγονική σοφία» και άλλες εκφράσεις που αρχίζουν να ντρέπονται αν τις εξετάσουμε πιο προσεκτικά. Κάθε στοιχείο έχει το δικό του πλαίσιο. Και το πλαίσιο είναι πιο ενδιαφέρον από το τρομακτικό.
Pomuch και η φροντίδα των ανθρώπινων λειψάνων
Το Pomuch στο Καμπέτσε είναι γνωστό για μια συγκεκριμένη πρακτική που σχετίζεται με τη φροντίδα των λειψάνων των αποθανόντων συγγενών. Εδώ χαμηλώνουμε το χιούμορ.
Επειδή το διαδίκτυο μπορεί να μετατρέψει ακριβώς αυτό το είδος θέματος, μέσα σε τρία δευτερόλεπτα, σε: ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ 😱
Θα κάνουμε το αντίθετο. Θα επικεντρωθούμε στο πλαίσιο, τοπική σημασία, την ιστορία της πρακτικής και τον τρόπο που περιγράφεται από τους ανθρώπους που πραγματικά αφορά.
Χωρίς πλαισιώσεις από φρικιό. Χωρίς πολιτιστικό λούνα παρκ. Απλώς ένας βαθιά ενδιαφέρων ανθρώπινος τρόπος σχέσης με τους νεκρούς, τον οποίο θα αφήσουμε πρώτα να εξηγηθεί.
Ένα νεκροταφείο, ένα σπίτι, ένα μουσείο και μια παρέλαση δεν είναι το ίδιο πράγμα
Άλλη μια αγαπημένη παγίδα. Πέντε φωτογραφίες Día de Muertos: η μία είναι από οικογενειακό σπίτι, μία από νεκροταφείο, μία από μουσείο, μία από τουριστική εγκατάσταση και μία από παρέλαση στην πόλη. Και οι πέντε έχουν τη λεζάντα: «Παραδοσιακή μεξικανική γιορτή.»
Οχι.
Ένα σπίτι ofrenda υπάρχει σε ένα οικογενειακό πλαίσιο. Ένα νεκροταφείο είναι ένας χώρος επίσκεψης, φροντίδας και μνήμης. Ένα δημόσιο ofrenda μπορεί να είναι καλλιτεχνικό, εκπαιδευτικό, πολιτικό, κοινοτικό ή αντιπροσωπευτικό. Μια μουσειακή εγκατάσταση είναι μια επιμελητική επιλογή. Μια παρέλαση στην πόλη είναι μια δημόσια εκδήλωση.
Αυτά τα πράγματα μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους. Μπορούν να χρησιμοποιούν παρόμοια σύμβολα. Μπορούν να υπάρχουν στην ίδια εποχή. Αλλά δεν είναι εναλλάξιμα.
💬 Λόλα Τραλάλα: «Άρα ένα κρανίο έξι μέτρων στην πλατεία της πόλης δεν είναι στάνταρ χαρακτηριστικό κάθε μεξικανικού σαλονιού;»
Όχι, Λόλα. Και σε ευχαριστώ που μου παρουσίασες ακριβώς το πρόβλημα.
Catrina: ένα σύμβολο που δεν έχει περιπλανηθεί στο Μεξικό από την αυγή του χρόνου
Η Catrina αισθάνεται τώρα τόσο φυσική δίπλα στην Día de Muertos που είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ότι βρίσκεται εκεί τουλάχιστον από τότε που η ανθρωπότητα εφηύρε τον σκελετό.
Δεν το έχει κάνει.
Η σύγχρονη ιστορία της διατρέχει το γραφικό έργο του José Guadalupe Posada και τις μεταγενέστερες πολιτιστικές εξελίξεις. Είναι ένα ωραίο παράδειγμα του γιατί η πρόταση «Οι παραδόσεις αλλάζουν» είναι πολύ πιο ενδιαφέρον από το «αυτή η παράδοση επέζησε αμετάβλητη για χιλιάδες χρόνια».
Τα πολιτιστικά σύμβολα δεν είναι απολιθώματα. Ζουν. Αποκτούν νέες σημασίες. Κινούνται. Κάποια γίνονται κυρίαρχα μόνο πρόσφατα. Και κάποια καταλήγουν σε μια κούπα, ένα μπλουζάκι, μια αφίσα, ένα τατουάζ, μια τσάντα και πιθανώς σε ένα κολάρο σκύλου, επειδή ο καπιταλισμός έχει εξαιρετική αντοχή.
💬 Ρούμπι Ντεσιμπέλ: «Μόλις γίνεις παγκόσμιο fashion icon, κανείς δεν σε αφήνει ποτέ μόνο. Η Catrina θα μπορούσε να μας πει μερικά πράγματα.»
Και τι γίνεται με την ταινία Coco;
Ναι. Πρέπει να πάμε εκεί.
Coco βοήθησε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να συνδέσουν το Día de Muertos με το Μεξικό. Για πολλούς, ήταν η πρώτη τους συνάντηση με ένα ofrenda, ένα cempasúchil ή την ιδέα της οικογενειακής μνήμης των νεκρών. Ως σημείο εκκίνησης, λειτουργεί εξαιρετικά.
Αλλά η πόρτα δεν είναι ολόκληρο το σπίτι.
Coco είναι μια ταινία. Έχει σενάριο, δραματική δομή, τους δικούς της κανόνες, μια οπτική ιδέα και την ανάγκη να αφηγηθεί μια ιστορία σε περίπου δύο ώρες αντί να υποβάλει μια δωδεκάτομη ανθρωπολογική μονογραφία.
💬 Παππούς Τραλάλα: «Κάτι που εγώ προσωπικά θα εκτιμούσα.»
Κανείς δεν ρώτησε, παππού.
Η ταινία, επομένως, επιλέγει ορισμένα μοτίβα, μεταμορφώνει άλλα και τα συνδυάζει ακόμη περισσότερα σε μια δική της αφήγηση. Αυτό δεν την καθιστά πολιτισμικά αδιάφορη. Μάλλον το αντίθετο.
Μπορούμε να ακολουθήσουμε πώς η ταινία διαμόρφωσε την παγκόσμια εικόνα του Día de Muertos, το τουριστικό ενδιαφέρον, την εμπορική οπτική γλώσσα και τι φαντάζονται αυτόματα οι άνθρωποι εκτός Μεξικού όταν ακούν το όνομα της γιορτήςΗ ποπ κουλτούρα δεν δείχνει απλώς την κουλτούρα. Μερικές φορές αρχίζει να την αλλάζει.
💬 Lexa Byte: «Και μετά ο αλγόριθμος διδάσκει την επόμενη ομάδα ανθρώπων από εικόνες που δημιουργήθηκαν μετά από μια ταινία που δημιουργήθηκε με πολιτιστικά μοτίβα. Ο βρόχος έκλεισε.»
Και υπάρχει ένα άλλο άρθρο. Εξαιρετικό.
Día de Muertos εκτός Μεξικού
Σήμερα συναντάμε ofrendas, δημόσιους εορτασμούς, εκθέσεις, ομιλίες και εργαστήρια στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και αλλού. Εδώ είναι μια πολύ πιο χρήσιμη ερώτηση από την αυτόματη «Είναι αυτό πολιτισμική ιδιοποίηση;» είναι διαθέσιμο.
Πρώτη ερώτηση ποιος διοργανώνει την εκδήλωση, ποιος συμμετέχει, από πού προέρχονται τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται και πώς εξηγείται η σημασία τους.
Συμμετέχει η μεξικανική κοινότητα; Είναι κάποιο εκπαιδευτικό έργο; Μια πολιτιστική παρουσίαση; Μια καλλιτεχνική εγκατάσταση; Μια οικογενειακή εκδήλωση μνήμης; Ένα σχολικό εργαστήριο; Ένα εμπορικό πάρτι όπου κάποιος αγόρασε είκοσι πλαστικά κρανία και ανακήρυξε τον Νοέμβριο ως Μεξικό;
Αυτές είναι πολύ διαφορετικές καταστάσεις.
Δεν χρειάζεται να χωρίσουμε τον κόσμο σε δύο στήλες: ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΜΕΞΙΚΟ ✅ και ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΛΑΘΟΣ ❌Είναι πολύ πιο χρήσιμο να εξεταστεί συγγραφή, σχέσεις, πλαίσιο και οι αλλαγές που συμβαίνουν όταν οι πολιτισμικές μορφές ταξιδεύουν μεταξύ τόπων.
Αυτό είναι ένα από τα μεγάλα θέματα του BeadCulture ούτως ή άλλως. Τα αντικείμενα ταξιδεύουν. Το ίδιο κάνουν και οι άνθρωποι. Τα νοήματα ταξιδεύουν μαζί τους. Και μερικές φορές οι αποσκευές τους χάνονται στο δρόμο.
💬 Σούστανα Μπλούντνα: «Γι’ αυτό βάζουμε ετικέτες στις τσάντες μας.»
Πώς να προσεγγίσετε το θέμα χωρίς ένα σομπρέρο από χαρτόνι
Δεν χρειάζεστε μεξικανική καταγωγή ή κάποιο τοπικό στοιχείο για να μελετήσετε το Día de Muertos, να το θαυμάσετε ή να εμπνευστείτε από αυτό. Μπορείτε να ξεκινήσετε πολύ πιο απλά: να νοιάζεσαι για την προέλευση των πραγμάτων.
Με μια φωτογραφία, βρείτε τον τόπο και τον φωτογράφο. Με μια χειροτεχνία, αναζητήστε έναν συγκεκριμένο κατασκευαστή και τεχνική. Με μια τοπική παράδοση, χρησιμοποιήστε το τοπικό της όνομα. Με μια οικογενειακή ofrenda, μην υποθέτετε ότι υπάρχει μία καθολική λίστα ελέγχου. Στο δικό σας έργο, διακρίνετε μεταξύ «εμπνευσμένο από» και «Παραδοσιακό μεξικάνικο». Και όταν αγοράζετε κάτι, να κοιτάτε ποιος το έφτιαξε και από πού προήλθε.
Ο σεβασμός δεν μοιάζει πάντα με μια μνημειώδη ηθική χειρονομία. Μερικές φορές μοιάζει απλώς με: «Περίμενε. Ποιος το έφτιαξε αυτό στην πραγματικότητα;»
💬 Σίμπι Σίμπι: «Και από τι;»
💬 Όρλα Κρεν: «Και πώς.»
💬 Σούστανα Μπλούντνα: «Και από πού προήλθε;»
💬 Ρόξι Ράιοτ: «Και μπορώ να του ανοίξω μια τρύπα;»
ΟΧΙ.
Τι θα διερευνήσει στη συνέχεια η BeadCulture
Και τώρα τα κακά νέα για όποιον ελπίζει ότι μόλις λύσαμε το πρόβλημα του Μεξικού. Μόλις που ανοίξαμε την πόρτα.
Ο μεξικανικός κλάδος Día de Muertos μπορεί να συνεχιστεί μέσω των cempasúchil, pan de muerto, copal, papel picado, cartonería, κεραμικών, νεκροταφείων, Hanal Pixán, Xantolo, Pomuch, Catrina, δημόσιων παρελάσεων, σύγχρονου Halloween, διασποράς, ψηφιακής μνήμης, υλικής οικολογίας, τουρισμού, σχολείων, κινηματογράφου, μόδας και design…
…και ναι. Περιδέραιο. Τελικά.
Θα ρωτήσουμε πού εμφανίζεται στην πραγματικότητα η διακόσμηση με χάντρες σε σχέση με αυτή την εποχή, ποιος την κατασκευάζει, αν ανήκει σε κάποια τοπική χειροτεχνική παράδοση, σε σύγχρονη εργασία σε στούντιο ή σε τουριστική παραγωγή, και πώς αλλάζουν τα μοτίβα Día de Muertos όταν μεταφέρονται στα κοσμήματα.
Συχνές ερωτήσεις: Συνήθεις ερωτήσεις σχετικά με το Día de Muertos
Πότε γιορτάζεται το Día de Muertos;
Οι κύριες ημερομηνίες είναι 1 και 2 ΝοεμβρίουΣε ορισμένες οικογένειες και κοινότητες, ωστόσο, οι προετοιμασίες ξεκινούν νωρίτερα και οι τοπικές παραδόσεις μπορεί να διακρίνουν επιπλέον ημέρες ή στιγμές που συνδέονται με τη μνήμη των νεκρών.
Τι παρατηρείται την 1η και 2α Νοεμβρίου;
Σε μια ευρέως χρησιμοποιούμενη διάκριση, Η 1η Νοεμβρίου συχνά συνδέεται με τα παιδιά που έχουν πεθάνει και 2 Νοεμβρίου με αποβιώσαντες ενήλικεςΤο ακριβές ημερολόγιο μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την περιοχή και την τοπική παράδοση.
Είναι το Día de Muertos το ίδιο με το Halloween;
Οχι. Είναι ξεχωριστές παραδόσεις με διαφορετικές ιστορίες, λειτουργίες και σημασίες. Στο σύγχρονο Μεξικό μπορούν να συνυπάρχουν και ένα άτομο μπορεί να συμμετέχει και στις δύο.
Πώς διαφέρει το Día de Muertos από την Ημέρα των Πάντων των Ψυχών στην Ευρώπη;
Και οι δύο μπορεί να περιλαμβάνουν τη μνήμη των νεκρών και επικαλύπτονται στο ημερολόγιο των αρχών Νοεμβρίου, αλλά ανήκουν σε διαφορετικά πολιτιστικά και θρησκευτικά περιβάλλοντα. Το Día de Muertos έχει τα δικά του μεξικανικά ιστορικά, περιφερειακά και κοινοτικά επίπεδα, όπως ofrendas, συγκεκριμένα τρόφιμα, λουλούδια και τοπικές μορφές μνήμης.
Έχουν οι παραδόσεις Día de Muertos και οι παραδόσεις των European All Souls την ίδια προέλευση;
Όχι με κάποια απλή έννοια. Και τα δύο σύγχρονα πλαίσια τέμνονται με τη χριστιανική περίοδο των Αγίων Πάντων και των Ψυχών Πάντων, αλλά η σημερινή παράδοση των νεκρών (Día de Muertos) αναπτύχθηκε στο Μεξικό, όπου αλληλεπιδρούσαν καθολικές και ποικίλες ιθαγενείς παραδόσεις σχετικά με τους νεκρούς.
Τι συμβαίνει σε ένα Día de Muertos ofrenda;
Το ofrendas μπορεί να περιλαμβάνει φωτογραφίες του αποθανόντος, κεριά, νερό, αλάτι, λουλούδια, φαγητό, φρούτα, pan de muerto, copal, ποτά και προσωπικά αντικείμεναΔεν υπάρχει μία ενιαία υποχρεωτική λίστα για όλο το Μεξικό. Η μορφή ενός ofrenda εξαρτάται από την οικογένεια, την περιοχή και το άτομο που θυμάται.
Πότε δημιουργείται και πότε απενεργοποιείται ένα ofrenda;
Ο χρόνος παρασκευής ποικίλλει ανάλογα με την οικογένεια, την περιοχή και την τοπική παράδοση. Τα ofrendas μπορούν να παρασκευαστούν αρκετές ημέρες πριν από τις αρχές Νοεμβρίου και δεν υπάρχει μία καθολική ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να τοποθετηθούν ή να αφαιρεθούν.
Πόσα επίπεδα πρέπει να έχει ένα ofrenda;
Το ofrendas μπορεί να έχει διαφορετικό αριθμό επιπέδων, συμπεριλαμβανομένων δύο, τριών ή επτά. Δεν υπάρχει ένας μόνο αριθμός υποχρεωτικός για κάθε νοικοκυριό ή περιοχή.
Γιατί χρησιμοποιείται το cempasúchil για το Día de Muertos;
Το έντονο πορτοκαλί και κίτρινο cempasúchil είναι ένα από τα πιο γνωστά φυτικά στοιχεία του Día de Muertos. Πολλές εξηγήσεις συνδέουν το χρώμα και το άρωμά του με ένα μονοπάτι ή οδηγό για τους νεκρούς. Συγκεκριμένες συμβολικές σημασίες μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον τόπο και την παράδοση.
Γιορτάζουν όλοι οι Μεξικανοί το Día de Muertos;
Οχι. Η μορφή και η ένταση της εορτής ποικίλλουν μεταξύ περιοχών, κοινοτήτων, οικογενειών και ατόμων. Ορισμένες οικογένειες χτίζουν ofrendas, άλλες επισκέπτονται νεκροταφεία, μερικές συμμετέχουν σε δημόσιες εορταστικές εκδηλώσεις και άλλες δεν τηρούν την εορτή.
Μπορεί κάποιος εκτός Μεξικού να δημιουργήσει ένα προσωπικό ofrenda;
Ναι, αρκεί να προσεγγίζουν την παράδοση με σεβασμό και να κάνουν σαφή διάκριση μεταξύ προσωπικής έμπνευσης και μιας παραδοσιακής μεξικανικής πρακτικής. Είναι καλύτερο να αναγνωρίζουν την πηγή της έμπνευσης παρά να χαρακτηρίζουν μια προσωπική διακόσμηση ως «αυθεντικό μεξικάνικο ofrenda» όταν δεν είναι.
Πρέπει το άτομο που αναφέρεται σε ένα ofrenda να είναι Μεξικανός;
Όχι. Ένα προσωπικό ofrenda μπορεί να αφιερωθεί σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο που έχει αποβιώσει, ανεξάρτητα από την εθνικότητα. Η σχέση και η μνήμη έχουν σημασία, όχι η υπηκοότητα.
Μπορώ να χρησιμοποιήσω το Día de Muertos ως έμπνευση για την κατασκευή κοσμημάτων ή έργων τέχνης;
Ναι, αλλά περιγράψτε με ακρίβεια τι φτιάχνετε. Η φράση «κοσμήματα εμπνευσμένα από το Día de Muertos» δεν είναι το ίδιο με τα «παραδοσιακά μεξικάνικα κοσμήματα».
Με μοτίβα, τεχνικές ή αντικείμενα που συνδέονται με μια συγκεκριμένη κοινότητα, ερευνήστε την προέλευση και τη σημασία τους.
Έχουν τα νεκρά κατοικίδια τη δική τους ημερομηνία Día de Muertos;
Οι διαδικτυακές πηγές αναφέρουν συχνά 27 Οκτωβρίου ως ημέρα για τα νεκρά κατοικίδια. Δεν θα πρέπει να παρουσιάζεται ως μια αρχαία, ομοιόμορφη παράδοση που τηρείται σε όλο το Μεξικό.
Τα κατοικίδια μπορούν επίσης να εμφανίζονται στο προσωπικό ofrendas ως μέρος της οικογενειακής μνήμης.
Μπορεί να καταναλωθεί φαγητό από ένα ofrenda μετά;
Αυτό ποικίλλει ανάλογα με την οικογένεια και την τοπική παράδοση. Σε ορισμένες περιπτώσεις το φαγητό καταναλώνεται μετά την περίοδο μνήμης, ενώ σε άλλες όχι.
Οι συνήθεις κανόνες ασφάλειας τροφίμων εξακολουθούν να ισχύουν εάν τα τρόφιμα έχουν παραμείνει σε θερμοκρασία δωματίου για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Είναι η La Catrina μια προ-ισπανόφωνη φιγούρα;
Οχι. Η σύγχρονη ιστορία της συνδέεται με το γραφικό έργο του José Guadalupe Posada και τις μεταγενέστερες πολιτιστικές εξελίξεις που την κατέστησαν σταδιακά ένα από τα πιο γνωστά είδωλα που σχετίζονται με το Día de Muertos.
Έχει το Día de Muertos καθαρά προ-ισπανική καταγωγή;
Οχι. Οι σύγχρονες μορφές είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς ιστορικής εξέλιξης που περιλαμβάνει ποικίλες ιθαγενείς παραδόσεις σχετικά με τους νεκρούς, το καθολικό ημερολόγιο, τον αποικισμό, τις περιφερειακές πρακτικές και τα μεταγενέστερα μεξικανικά πολιτιστικά στρώματα.
Είναι το Día de Muertos χαρούμενο ή λυπηρό;
Μπορεί να περιλαμβάνει και τα δύο. Η μνήμη των νεκρών μπορεί να περιλαμβάνει πένθος, οικογενειακές συγκεντρώσεις, φαγητό, μουσική, χιούμορ και αφήγηση ιστοριών.
Είναι επομένως παραπλανητικό να περιγράφουμε το Día de Muertos απλώς ως «χαρούμενο εορτασμό του θανάτου».
Είναι η ταινία Coco μια ακριβής απεικόνιση του Día de Muertos;
Coco χρησιμοποιεί πραγματικά πολιτιστικά στοιχεία όπως ofrendas, οικογενειακές αναμνήσεις, φωτογραφίες και cempasúchil. Είναι επίσης μια ταινία μυθοπλασίας με τη δική της ιστορία, οπτικό κόσμο και κανόνες.
Είναι μια χρήσιμη εισαγωγή στο θέμα, όχι μια ντοκιμαντέρ για ολόκληρη την μεξικανική παράδοση.
Υπάρχει όντως μια γέφυρα από λουλούδια προς τη γη των νεκρών όπως στο Coco;
Όχι ως κυριολεκτικό χαρακτηριστικό μιας γενικής μεξικανικής παράδοσης. Η γέφυρα με τα λουλούδια είναι μια κινηματογραφική απόδοση μοτίβων που συνδέονται με το cempasúchil και την επιστροφή των νεκρών.
Γιατί τα ευρωπαϊκά έθιμα μνήμης μπορούν να φαίνονται πιο ήσυχα από τα Día de Muertos;
Εν μέρει επειδή πρόκειται για διαφορετικές πολιτισμικές παραδόσεις, και εν μέρει επειδή οι άνθρωποι συχνά συγκρίνουν τις οικείες ευρωπαϊκές νεκροταφειακές ή οικογενειακές πρακτικές με τις πιο εντυπωσιακές δημόσιες εικόνες από το Μεξικό.
Αυτή η σύγκριση μπορεί να παραπλανήσει. Το Μεξικό έχει επίσης πολύ προσωπικές και ήσυχες μορφές μνήμης.
Διεξάγονται εκδηλώσεις Día de Muertos εκτός Μεξικού;
Ναι. Δημόσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις, εκθέσεις, εργαστήρια, ofrendas και άλλα προγράμματα πραγματοποιούνται σε πολλές χώρες.
Για μια συγκεκριμένη εκδήλωση, είναι χρήσιμο να εξετάσουμε ποιος την διοργανώνει, ποιος συμμετέχει και πώς εξηγείται το μεξικανικό πολιτιστικό πλαίσιο.
Είναι εντάξει η ζωγραφική προσώπου σε στυλ Catrina;
Το πλαίσιο έχει σημασία. Βοηθάει να γνωρίζουμε τι αντιπροσωπεύει η Catrina, από πού προέρχεται η εικόνα της και ότι δεν είναι ένα ανώνυμο «μεξικανικό κρανίο».
Όσο περισσότερο ένα συγκεκριμένο πολιτιστικό σύμβολο υποβιβάζεται σε μια γενική εξωτική ενδυμασία, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος απλοποίησης ή καρικατούρας.
Είναι εντάξει να ταξιδέψω στο Μεξικό για Día de Muertos;
Ναι. Πολλές πόλεις και περιοχές διοργανώνουν δημόσιες πολιτιστικές εκδηλώσεις και εορταστικές εκδηλώσεις ανοιχτές στους επισκέπτες.
Είναι σημαντικό, ωστόσο, να διακρίνουμε τα δημόσια προγράμματα από τις προσωπικές οικογενειακές και πένθιμες καταστάσεις.
Είναι εντάξει να φωτογραφίζω ανθρώπους σε νεκροταφεία κατά τη διάρκεια του Día de Muertos;
Σε οικογενειακά περιβάλλοντα και σε περιβάλλον πένθους, σεβαστείτε τους τοπικούς κανόνες, κρατήστε αποστάσεις και μην φωτογραφίζετε συγκεκριμένα άτομα από κοντά χωρίς άδεια.
Μια δημόσια παρέλαση και μια οικογένεια σε έναν τάφο δεν είναι το ίδιο είδος χώρου.
🧵 Πού οδηγούν τα νήματα
- UNESCO — Ιθαγενής γιορτή αφιερωμένη στους νεκρούς — χρησιμοποιείται για να ορίσει την εορτή ως ζωντανή άυλη πολιτιστική κληρονομιά και για να διατηρήσει την εστίαση σε συγκεκριμένες κοινότητες αντί για μια υποτιθέμενα σωστή εθνική εκδοχή.
- INAH — El origen del Día de Muertos — χρησιμοποιείται για το ιστορικό πλαίσιο και για την προειδοποίηση ότι ο σημερινός Día de Muertos δεν θα πρέπει να περιγραφεί ως μια αμετάβλητη επιβίωση μιας προ-ισπανικής παράδοσης.
- INPI — Elementos de una ofrenda de Día de Muertos — χρησιμοποιείται για κοινά στοιχεία ofrenda και τις σημασίες τους, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις περιφερειακές και οικογενειακές διακυμάνσεις.
- Smithsonian Λαϊκή Ζωή — Τροποποιημένοι Βωμοί, Αλλαγή Παραδόσεων — χρησιμοποιείται για την αλλαγή παραδόσεων, τη διασπορά και τις σύγχρονες μορφές του ofrendas.
- Εθνικό Μουσείο Αμερικανικής Ιστορίας — Ημέρα των Νεκρών: Δεν είναι Χάλοουιν — χρησιμοποιείται για τη διάκριση του Día de Muertos από το Halloween.
- INPI — pan de muerto — χρησιμοποιείται για την περιφερειακή ποικιλομορφία του pan de muerto.
- INPI — Xantolo en la Huasteca Hidalguense — χρησιμοποιείται για το διακριτό περιφερειακό πλαίσιο του Xantolo στο Huasteca.
- INPI — Hanal Pixán, Conkal, Yucatán — χρησιμοποιείται για το πλαίσιο Maya του Hanal Pixán και για να αποφευχθεί η υποβάθμισή του σε μια γενική περιφερειακή «έκδοση» του Día de Muertos.
- INAH — Pomuch y la limpieza de huesos — χρησιμοποιείται για την ευαίσθητη περιγραφή της τοπικής πρακτικής φροντίδας ανθρώπινων λειψάνων στο Pomuch.
📚 Θέλετε να εμβαθύνετε περισσότερο;
Ξεκινήστε με τον ευρύτερο χάρτη στο Χάλογουιν, Ημέρα των Ψυχών και Γιορτές των Νεκρών σε όλο τον κόσμο, όπου συγκρίνουμε διαφορετικούς τρόπους μνήμης των νεκρών χωρίς να τους μετατρέπουμε σε μία παγκόσμια παράδοση.
Για την ευρωπαϊκή ιστορία του Χάλοουιν, του Σαμάιν και του χριστιανικού ημερολογίου, συνεχίστε με Γιατί οι Νεκροί Επιστρέφουν στις Γύρες του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου;.
Θα συνεχίσουμε το μεξικανικό παρακλάδι ξεχωριστά μέσω των ofrendas, cempasúchil, pan de muerto, Catrina, Xantolo, Hanal Pixán, Pomuch, χειροτεχνιών, υλικών, κοσμημάτων, διασποράς και σύγχρονων αλλαγών στις διακοπές.
Ιαπωνία τον Σεπτέμβριο: όταν η φθινοπωρινή ισημερία παίρνει κρατική σφραγίδα
Στην Ιαπωνία, η φθινοπωρινή ισημερία του 2026 συμβαίνει στις 23 Σεπτεμβρίου στις 09:05 JST. Το Shūbun no Hi είναι εθνική εορτή που συνδέεται άμεσα με την ισημερία, ενώ το Higan είναι μια ευρύτερη βουδιστική και οικογενειακή περίοδος· το 2026 και η 22α Σεπτεμβρίου γίνεται ημέρα αργίας.
Φθινοπωρινή ισημερία στο Λάος: οι πρόγονοι έχουν τον χρόνο τους και ο Μεκόνγκ τα δικά του σχέδια
Σε έναν τσεχικό Σεπτέμβριο αρκεί να δεις το πρώτο κάστανο για να αρχίσεις νοερά να ψάχνεις πουλόβερ. Αν όμως έφερνες αυτή την εκδοχή του φθινοπώρου στο Λάος, θα έφτανες στο ραντεβού όχι μόνο με λάθος ρούχα αλλά πιθανότατα και με λάθος ημερολόγιο. Εδώ ο Σεπτέμβριος έχει άλλες δουλειές: ετοιμάζονται προσφορές για τους νεκρούς, στον Nam…
Φθινοπωρινή ισημερία στο Βιετνάμ: τα παιδιά κρατούν φαναράκια, η Σελήνη ορίζει τη γιορτή και η βροχή δεν νοιάζεται για τις 23 Σεπτεμβρίου
Αν ο Σεπτέμβριος στο Βιετνάμ διοικούνταν από ένα μεγάλο κεντρικό γραφείο, οι συσκέψεις του θα ήταν καταστροφικές. Ο Ήλιος θα έφτανε με ένα φύλλο εργασίας και θα ανακοίνωνε ότι στις 23 Σεπτεμβρίου αρχίζει το αστρονομικό φθινόπωρο. Η Σελήνη μόλις που θα καθόταν και θα απαντούσε: «Ωραία. Το Trung Thu μου φέτος είναι στις είκοσι πέντε».…